मना सज्जना- किती पळणार सुखासाठी?

सुखासाठीची वणवण थांबवा
आपण सुख शोधायला फार लांब जातो.
मोठ्या गोष्टींत.
मोठ्या यशांत.
मोठ्या बदलांत.
पण सुख अनेकदा अगदी जवळ असतं.
इतकं जवळ की ते साधं वाटतं.
आणि म्हणूनच आपण त्याकडे पाहत नाही.

साधेपणाला आपण कमी लेखतो.
कारण ते गाजत नाही.
ते दाखवता येत नाही.
ते कौतुक मिळवून देत नाही.
पण मनाला शांत ठेवण्याचं काम मात्र तेच करतं.

सकाळची निवांत चहा प्यायची वेळ.
घाई नसलेला एखादा क्षण.
कोणतीही अपेक्षा न ठेवता झालेलं संभाषण.
या गोष्टी फार लहान वाटतात.
पण त्याच क्षणांत मन सावरत असतं.

आपण आयुष्य फार गुंतागुंतीचं करून टाकतो.
प्रत्येक गोष्टीला अर्थ द्यायचा.
प्रत्येक क्षण उपयोगी ठरवायचा.
पण साधेपणात उपयोग नसतो.
तिथे फक्त अनुभव असतो.

साधेपणात सुख असतं.
कारण तिथे तुलना नसते.
दडपण नसतं.
दिखावा नसतो.
आपण जसे आहोत तसे असू शकतो.
हीच त्याची खरी ताकद आहे.

आपण अनेकदा असं म्हणतो.
“आयुष्य फार कठीण झालंय.”
पण त्यातली अडचण बहुतेक वेळा गरजेपेक्षा जास्त गोष्टी उचलण्यात असते.
जे कमी करता येईल.
ते कमी केलं.
की मन हलकं होतं.

साधेपणा म्हणजे मागे जाणं नाही.
तो निवड असते.
काय सोडायचं आणि काय ठेवायचं याची.
सगळं मिळवण्याची धडपड थांबवून.
जे मिळालंय त्यात श्वास घेण्याची.

साधेपणातला माणूस कमी महत्त्वाकांक्षी नसतो.
तो फक्त कमी अस्वस्थ असतो.
त्याला माहीत असतं.
की सुख हे गोष्टींत नसतं.
ते त्या गोष्टी जगण्याच्या पद्धतीत असतं.

आज एक छोटा बदल करून बघा.
एखादी गोष्ट सोपी ठेवा.
एखादा निर्णय कमी गुंतागुंतीचा ठेवा.
एखादा क्षण तसाच जगू द्या.कदाचित लक्षात येईल.
की साधेपणातलं सुख.
नेहमीपासून तुमच्याजवळच होतं.
------------------------------
फोटो साभार, गुगलचे आभार