मना सज्जना- आपल्याकडे जे आहे, त्याची जाणीव झाली की मन समृद्ध होतं

आपण नेहमी पुढे पाहतो.
आपल्याकडे काय नाही, याची यादी पटकन तयार होते.
अजून चांगली नोकरी हवी.
अजून पैसा हवा.
अजून मान मिळायला हवा.
आणि या सगळ्या “अजून”च्या धावपळीत.
आपल्याकडे आधीच काय आहे, हे नजरेआड होतं.

कृतज्ञता म्हणजे समाधानी राहणं नाही.
ती म्हणजे वास्तव ओळखणं.
आज सगळं परिपूर्ण नाही.
पण आज सगळंच अपूर्णही नाही.
ही जाणीव मनाला स्थिर करते.

आपण सकाळी उठतो.
श्वास घेतो.
दिवस सुरू होतो.
हे सगळं इतकं सवयीचं झालंय.
की त्याचं महत्त्वच उरत नाही.
पण कधी एखादी गोष्ट अडखळली.
तेव्हा लक्षात येतं.
या साध्या गोष्टीच किती मौल्यवान आहेत.

कृतज्ञता मोठ्या गोष्टींसाठी नसते.
ती लहान क्षणांत दडलेली असते.
वेळेवर मिळालेला फोन.
कोणीतरी शांतपणे ऐकून घेतलेला क्षण.
दिवसाच्या शेवटी मिळालेली थोडी शांतता.
हे सगळं मनाला आधार देतं.

आपण कृतज्ञ राहिलो.
की तक्रारी कमी होतात.
मत्सर कमी होतो.
आणि तुलना थोडी थांबते.
कारण मन म्हणतं.
“आज जे आहे, ते पुरेसं आहे.”

याचा अर्थ मोठी स्वप्नं सोडायची नाहीत.
प्रयत्न थांबवायचे नाहीत.
पण प्रयत्न करत असताना.
मन रिकामं ठेवायचं नाही.

कृतज्ञ माणूस कमी महत्त्वाकांक्षी नसतो.
तो फक्त अधिक शहाणा असतो.
त्याला माहीत असतं.
की आयुष्य फक्त ध्येयांमध्ये नसतं.
ते या प्रवासातही असतं.

आज झोपण्याआधी एक छोटा प्रयोग करा.
दिवसातल्या तीन गोष्टी आठवा.
ज्यांनी मन थोडंसं बरं वाटलं.
त्या फार मोठ्या नसतील.
पण त्या खर्‍या असतील.त्या क्षणांची नोंद मनात ठेवा.
कारण कृतज्ञतेची सवय.
मनाला समृद्ध करते.
आणि समृद्ध मन.
कुठल्याही परिस्थितीत.
एकटं पडत नाही.
------------------------------------------
फोटो साभार, गुगलचे आभार