मना सज्जना- कधी अडचण, कधी थकवा तर कधी आनंद

आयुष्य रोज नवीन काहीतरी देत असतं.
कधी आनंद.
कधी अडचण.
कधी थकवा.
पण आपण बहुतेक वेळा लक्ष देतो ते अडचणींकडे.
आणि आनंद शांतपणे निघून जातो.

सकारात्मक राहणं म्हणजे सगळं छानच आहे असा दिखावा करणं नाही.
ती एक नजर आहे.
जगाकडे पाहण्याची.
जिथे समस्या दिसतात.
तिथे शक्यता शोधायची सवय.

आपल्या आयुष्यात दिवसभरात खूप काही घडत असतं.
श्वास नीट चालू असतो.
घराचा दरवाजा उघडतो.
कोणी हसून बोलतं.
काम पूर्ण होतं.
पण आपण याकडे लक्ष देत नाही.
कारण मनाला आपण केवळ तक्रारींची सवय करून दिलेली असते.

सकारात्मकतेची सुरुवात मोठ्या विचारांनी होत नाही.
ती होते छोट्या जाणीवांपासून.
आज मी वेळेवर पोहोचलो.
आज मला कुणीतरी समजून घेतलं.
आज मी स्वतःसाठी थोडा वेळ काढला.
ही जाणीव मनाला हलकं करते.

आपण सतत उद्याचा विचार करतो.
पण आजचा दिवस विसरतो.
सकारात्मक राहायचं असेल.
तर आजच्या क्षणात थांबायला शिकावं लागतं.
हा क्षण वाईट नाही.
तो फक्त साधा आहे.
आणि साधेपणातच शांती असते.

सकारात्मक माणूस म्हणजे कधीच न दुखावणारा माणूस नाही.
तो दुखावला जातो.
पण त्या दुःखात अडकून राहत नाही.
तो विचारतो.
“पुढचं पाऊल काय?”

सकारात्मकता म्हणजे आशा.
डोळ्यांवर पट्टी बांधलेली नाही.
वास्तव पाहणारी.
आणि तरीही पुढे चालायला बळ देणारी.

आपण रोज स्वतःला एक छोटी भेट देऊ शकतो.
स्वतःशी थोडं सौम्य वागणं.
स्वतःच्या प्रयत्नांची दखल घेणं.
आणि स्वतःला सांगणं.
“आज मी शक्य तितकं केलं.”

आयुष्य रोज सणासारखं नसेल.
पण रोज निराशेचंही नसेल.
आपण कुठे पाहतो.
यावर सगळं ठरतं.

आज इतकंच लक्षात ठेवा.
अंधारातही.
एक छोटी उजेडाची रेष असते.
ती शोधायची कला.
हीच खरी सकारात्मकता आहे.
-----------------------------------------
फोटो साभार, गुगलचे आभार